لعنتیه دوست داشتنیه من

آنقدر در من رفته ای،

آنقدر در قلبم خوش نشین شده ای،

آنقدر با تو آمیخته ام که دیگر ابراز عشق هیچکس به چشمانم نمی آید

حتی اگر تو آنقدرها هم عاشق نباشی که می دانم هستی باز هم دوستت دارم،

مگر می شود عاشق نباشی لعنتی،

مگر میتوانی صدای نگران و نگاه نگرانت را وقتی بی رمق روی تخت افتاده ام و درد میکشم پنهان کنی،

مگر میتوانی شوخی های بامزه ات را قایم کنی و من نبینم،

مگر می توانی بوسه های گرمت را پنهان کنی،

لعنتیه دوست داشتنیه من،

تمامت برای من است، تمامم برای توست

اصلا از اول راه را اشتباهی نشانمان داده بودند،

آن موقع که هرکدام در خانه یکی دیگر را زده بودیم همه آنها اشتباه بود،

چقدر این سالهای بی تو کم داشتمت،

دوست دارم در چشمانت نگاه کنم به آن چشمهای قهوه ایه لعنتی تر از خودت،

دوست دارم قهوه ای چشمانت را بنوشم،

لبهایم را کنار گوش هایت ببرم،

دستم را روی لب هایت بگذارم،

و آرام بگویم: لعنتیه دوست داشتنیه من، دوستت دارم