بسم رب العشق

بوسه های گاه و بیگاهت،

غم چشمانت وقتی گریه میکنم،

دستهای گرمت وقتی خودم را به خواب میزنم،

رقص انگشتانت لا به لای موهایم،

اصلا همین ها کافیست، مگر کاری دیگر جز عاشقی داریم، آمده ایم در این دنیا چه کنیم، مگر انسان چیزی به غیر از عشق است؟

مگر این نیست که آدمی عشق است و عشق آدمی؟

همین ها برای من کافیست،

همین که هوایی را تنفس میکنم که تو در آن حضور داری،

همین که عاشقانه در آغوشت گم میشوم،

اصلا همین ها این راه سخت را آسان میکند،

اصلا وجودت برایم آیه صبر را معنی می کند...